Jak tłumaczyć «0 pracownia macieja zaremby - 0 Maciej Zaremba's workshop, a»

Tłumacz

0 Maciej Zaremba's workshop, a

Pracownia dydaktyki fizyki

Pracownia dydaktyki fizyki – przedmiot nauczania, którego celem jest przygotowanie przyszłych nauczycieli fizyki do poprawnego wykonywania doświadczeń dydaktycznych na lekcjach. Podstawa przedmiotu to wykonywanie doświadczeń fizycznych. Doświadczenia te mają być wykonywane w taki sposób, w jaki byłyby wykonywane na lekcji. Nie jest ważny wynik doświadczenia lecz przedstawienie jego przebiegu.

Lipa króla Macieja

Lipa króla Macieja lub też Bojnicka lipa to lipa szerokolistna, rosnąca w parku zamkowym w Bojnicach na Słowacji. Ma ponad 700 lat. Obwód pnia wynosi 11 m, wysokość drzewa 9 m, a średnica korony 5 m. Jej obwód przy pniu to 12.5 m. Lipa króla Macieja jest cenną pamiątką i botanicznie ważnym drzewem i jest chroniona prawem. W 1962 r. została ogłoszona pomnikiem przyrody.

Roman Maciejak

Roman Maciejak - polski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Prawa do tego zawodnika miała od początku drużyna UKS SMS Łódź. Profesjonalną karierę rozpoczął w 2006 roku, grając na wypożyczeniu w Miedzi Legnica. Następnie na takiej samej zasadzie występował w Zdroju Ciechocinek, Nielbie Wągrowiec. Jako zawodnik Nielby został z 14 trafieniami wicekrólem strzelców II ligi sezonu 2008/2009. Wyprzedził go jedynie kolega z zespołu - Tomasz Mikołajczak. 2 lipca 2009 został wypożyczony do Piasta na rok, z opcją pierwokupu.

Kanał Jazu Macieja

Kanał Jazu Macieja – kanał wodny we Wrocławiu, stanowiący jeden z elementów Śródmiejskiego Węzła Wodnego. Swój początek bierze na lewym brzegu Odry Południowej, która to odnoga rzeki tworzy w tym miejscu wypięty ku północy łuk, opływając wyspę Tamka. Koniec kanału uchodzi również do Odry Południowej. Kanał Jazu Macieja rozdziela wyspę Tamka od terenu Starego Miasta. Brzegi kanału to częściowo pionowe ściany; ściany oporowe betonowe, z okładziną kamienną; a częściowo skarpowe, umocnione. Kanał nie jest dostępny dla żeglugi. Nad kanałem przerzucona jest jedna przeprawa mostowa – Most św. Macieja. Nabrzeża kanału remontowane były w 2007 roku. Do 1876 roku w rejonie Mostu św. Macieja istniały młyny wodne, oraz drewniany most przy młynach. Ich rynny robocze posłużyły następnie do wybudowania w tym miejscu jazu iglicowego – Jazu św. Macieja, stanowiący część Piaskowego Stopnia Wodnego – to przęsło jazu zostało zdemontowane w 1960 roku. Na bazie przyczółków jazu wybudowano nowy most żelazny, o kratowym ustroju nośnym, później przebudowany w 1967 roku.

Katolickie gimnazjum św. Macieja

Katolickie gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu na Dolnym Śląsku zostało założone 2 listopada 1659 roku przez donację cesarza Leopolda I na terenie zamku cesarskiego. Szkoła była prowadzona przez jezuitów i pod­trzy­my­wała tra­dy­cje wcześniejszej szkoły zało­żo­nej w 1638 r. W latach 1773–1811 gimnazjum to spełniało przejściowo funkcję instytutu studiów teologicznych będąc częścią wrocławskiej Leopoldiny. Kontrreformacyjny pomysł założenia katolickiego uniwersytetu w zdominowanym przez protestantów Wrocławiu przeforsował jezuita baron Fryderyk von Lüdinghausen Wollf. Gdy Austria utraciła Śląsk na rzecz Prus, Leopoldina stała się centrum katolickiej oświaty w Prusach. Po kasacie zakonu jezuitów w Prusach w 1773 roku szkoła przeszła na utrzymanie króla Prus. Od 1811 aż do 1945 roku gimnazjum mieściło się w barokowym kompleksie klasztornym należącym niegdyś do Zakonu Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą przy ulicy Schuhbrücke 37 obecnie ul. Szewska. Szkoła była wypo­sa­żona we wła­sną biblio­tekę, gabi­nety do nauk przy­rod­ni­czych, salę gim­na­styczną, rysun­kową i muzyczną. Było to klasyczne humanistyczne gimnazjum katolickie dla chłopców w wieku od lat 10 do 18. Uczęsz­czało tu co rok kilku­set uczniów, głów­nie naro­do­wo­ści nie­miec­kiej. Pol­scy słu­cha­cze gim­na­zjum wywo­dzili się głów­nie ze Ślą­ska. Aż do I wojny świa­to­wej mieli moż­li­wość nauki języka pol­skiego poza pro­gra­mem obo­wiąz­ko­wym. W XIX w. liczba uczniów wzrosła z ok. 300 do ponad 700. Mak­sy­malną liczbę 816 uczniów gim­na­zjum osią­gnęło w 1878 r. Kształ­ciło się tu wielu sław­nych ludzi i przyszłych duchownych. Szkoła dawała szanse zdobycia edukacji nawet niezamożnym uczniom, jeżeli byli oni wyjątkowo uzdolnieni i posiadali referencje swych pedagogów. Mogli się oni tutaj nie tylko za darmo uczyć, ale i byli w pełni utrzymywani. Pod wpływem rządów reżimu hitlerowskiego to katolickie gimnazjum zostało zlaicyzowane i upaństwowione. Po wojnie szkoła nie została restytuowana. Od 1945 roku w jej gmachach mieści się siedziba Zakładów Narodowych im. Ossolineum fundacja, wydawnictwo i biblioteka narodowa.

Bracia Graczew. Pracownia złotnicza

Graczew, ros. Грачевы, eng. Grachev firma i pracownia złotnicza i jubilerska czynna w Rosji. Przedsiębiorstwo zostało założone w Petersburgu w roku 1866 przez Gawryłę Piotrowicza Graczewa. Po śmierci Gawryły Graczewa przedsiębiorstwo prowadzili jego synowie: urodzony w roku 1863 Michał, w 1870 Symeon, w 1866 Aleksy, w 1870 Mikołaj, w 1873 Gawryła, w 1874 Piotr, w 1875 Iwan i w 1868 Grigorij. Bacia Graczew wytwarzali bardzo szeroki asortyment wyrobów złotych, srebrnych, posrebrzanych, emaliowanych i brązowych oraz bardzo cenioną przez klientelę brylantową biżuterię. Firma zatrudniała 87 rzemieślników. Roczny obrót w roku 1892 wyniósł około 125 tysięcy rubli. Firma wytwarzała wyroby złotnicze i rzemiosła artystycznego sygnowane własną marką i markami pracujących dla niej mistrzów. W roku 1886 firma Grachew została uhonorowana tytułem Dostawcy Dworu królewskiego w Danii. W roku 1892 firma otrzymała tytuł Dostawcy Dworu JCW Aleksandra III i w tym samym roku Michał Graczew został uhonorowany tytułem Rzeczoznawcy Gabinetu. W roku 1901 tytuł Dostawcy Dworu cesarskiego dla firmy został potwierdzony specjalnym dokumentem honorowym. W roku 1888 przedsiębiorstwo Graczew wzięło udział w wystawie w Kopenhadze. Przedstawione na niej wyroby złote i srebrne zostały nagrodzone. W roku 1889 Michał Graczew otrzymał order św. Stanisława za udział i sukcesy firmy na wystawie w Kopenhadze. W roku 1893 firma wzięła udział w wystawie światowej w Chicago oraz w roku 1896 w Niżnym Nowogrodzie. Na obu wystawach firma zdobyła główne nagrody. W roku 1897 Michał i Grigorij Graczew otrzymali honorowe dziedziczne obywatelstwo Petersburga. W roku 1900 został utworzony wielki dom handlowy pod nazwą "Bracia Graczew”. Głównymi wspólnikami byli Michał i Symeon, a pozostali bracia byli tylko udziałowcami. Firma posiadała sklep na Newskim Prospekcie. W roku 1918 przedsiębiorstwo zostało zamknięte.

Butz. Pracownia złotnicza

Butz, ros. Бутц, eng. Butz. Rodzinna firma i pracownia złotnicza i jubilerska czynna w Rosji, prowadzona przez Fryderyka i Juliusza Agatona Butzów. Fryderyk Butz był jubilerem i złotnikiem czynnym od lat czterdziestych XIX wieku w Petersburgu. Pracownia Fryderyka Butz specjalizowała się w wytwarzaniu złotych i brylantowych precjozów. W roku 1865 firma Butz otrzymała prawo używania tytułu Dostawcy Dworu JCW Carewicza Aleksandra Aleksandrowicza przyszłego cara Aleksandra III. W roku 1869 został wyróżniony tytułem Rzeczoznawcy Dworu JCW. Firma przeżyła rozkwit w latach siedemdziesiątych XIX wieku. W roku 1874 Fryderyk Butz został odznaczony orderem św. Anny trzeciej klasy. Juliusz Agaton Butz był jubilerem czynnym w Petersburgu. Był synem Fryderyka Butza. Urodził się w roku 1847. Zmarł w roku 1912. W młodości przyjaźnił się z Karolem Fabergé. Towarzyszył mu podczas podróży czeladniczej po Europie. Juliusz Agaton Butz jest notowany jako członek drugiej gildii kupieckiej w Petersburgu w roku 1879. W roku 1881 Juliusz został Rzeczoznawcą Gabinetu JCW i następnie Dostawcą Dworu. W tamtym czasie firmą "F. Butz” kierowali Juliusz Agaton Butz i Oskar Engelmann. Inny syn Fryderyka Butza, noszący imiona Fryderyk Daniel jest notowany w źródłach w roku 1869 jako członek gildii kupieckiej. W 1869 roku był Rzeczoznawcą Dworu JCW. Współpracował z firmą Bolin i pracownią Zeftigena. Przy Fryderyku Danielu Butz pracował jego zięć, jubiler Oskar Engelmann, który bardzo często reprezentował firmę w kontaktach z dworem.

Keibel. Pracownia złotnicza

Keibel, ros. Кейбель, ang. Keibel) – przedsiębiorstwo jubilersko-złotnicze czynna w Petersburgu w Rosji. Johann Wilhelm Keibel 1788-1862 był złotnikiem i jubilerem czynnym w Petersburgu. Urodził się w roku 1788, zmarł w 1862. Pochodził z rodziny o tradycjach artystycznych. Jego ojciec Otto Samuel Keibel był znakomitym mistrzem jubilerskim pracującym w Petersburgu i przez wiele lat Dostawcą Dworu JCW. Zajmował bardzo wysoką pozycję w środowisku jubilerów czynnych w Petersburgu. Potwierdzeniem tej pozycji jest fakt, że w roku 1826 Johann Keibel wykonał prace przy rosyjskiej koronie cesarskiej. W roku 1841 otrzymał tytuł Jubilera Dworu JCW. W latach 1836-1841 przedsiębiorstwa Keibla i Kammerera wytwarzały na zamówienie Gabinetu JCW ordery i odznaki. Przedsiębiorstwo Keibla wykonało szereg prestiżowych zamówień dla dworu cesarskiego. W roku 1855 wykonał koronę pogrzebową cara Mikołaja I. Po dostarczeniu korony na dwór okazało się, że była za mała i zwrócono ją jubilerowi. Materiał i klejnoty miały być wtórnie użyte dla wytworzenia orderów i odznaczeń. W roku 1859 Johann Keibel został odznaczony orderem św. Stanisława trzeciej klasy. W tym samym roku uzyskał dziedziczne honorowe obywatelstwo. Po śmierci Johanna Keibla pracownię przejął i prowadził Juliusz Keibel. Juliusz Keibel 1825-1882 był jubilerem i złotnikiem, członkiem pierwszej gildii w Petersburgu. Urodził się w roku 1825. Zmarł w roku 1882. W roku 1874 przedsiębiorstwo Juliusza Kiebla przedstawiło do oznakowania 6 pudów, 24 funty i 2 zołotniki wyrobów ze złota w sumie 105 kg złota oraz 39 funtów i 1 zołotnik wyrobów ze srebra. Juliusz Keibel w roku 1880 jest notowany jako kupiec pierwszej gildii, dziedziczny obywatel i właściciel pięciu domów w Petersburgu. Po śmierci Juliusza działalność gospodarczą objął jego syn Albrecht Konstantyn. Urodził się w roku 1855, a w roku 1881 zdał egzamin mistrzowski w Petersburgu. W roku 1900 był notowany jako kupiec drugiej gildii w Petersburgu. Podobnie jak ojciec i dziad pracował dla dworu JCW. Dostarczał dla dworu wyroby ze złota i srebra oraz dzieła jubilerskie.

Bartłomiej Macieja

Bartłomiej Macieja – polski szachista, arcymistrz od 1999 r., indywidualny mistrz Europy z 2002 r., wielokrotny medalista mistrzostw Polski w szachach.

Dorota Macieja

Dorota Macieja – dziennikarka, dyrektor TVP1 w latach 2008-2009. Ukończyła studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Pracowała jako nauczycielka języka polskiego.

Wojciech Zaremba

Wojciech Zaremba is a co-founder of OpenAI, where he leads the robotics team. His team is working on developing general purpose robots via new approaches to transfer learning and teaching robots complex behaviors. The mission of OpenAI is to build safe artificial intelligence, and ensure that its benefits are as evenly distributed as possible.

Bartlomiej Macieja

Born in Warsaw, he was Polish Under-18 champion in 1994, and National champion of Poland in 2004 and 2009. Macieja played his first international tournament at Bydgoszcz in 1985. In 1995, he won in Zlin and in 1996, finished first in Budapest. He tied for 1st-4th places with Liviu-Dieter Nisipeanu, Vlastimil Babula and Zoltan Almasi at the Krynica 1998 zonal tournament. A four times qualifier for the FIDE World Championship finals, at Delhi he beat Jonathan Speelman, Michal Krasenkow, and Alexander Beliavsky but lost in 4th round to Viswanathan Anand. Macieja won the European Championship at Batumi 2002 and tied for 2nd-3rd with Viktor Korchnoi, behind Alexei Shirov, at Reykjavik 2003. He was 5-times European Team Vice-Champion 1997, 1999, 2001, 2003, 2005. In 2003, Macieja played an 8 games match against former world champion Karpov which he lost 6-2. He played for Poland in six Chess Olympiads. In 1998, at third board in 33rd Chess Olympiad in Elista +3−1=6; In 2012, at fifth board in 40th Chess Olympiad in Istanbul +5−1=3. In 2000, at third board in 34th Chess Olympiad in Istanbul +3−1=6; In 2002, at second board in 35th Chess Olympiad in Bled +1−0=10; In 2006, at second board in 37th Chess Olympiad in Turin +1−2=5; In 2004, at first board in 36th Chess Olympiad in Calvià +4−3=5; Awarded the International Master title in 1996, and the Grandmaster title in 1999. Currently he plays at Alzicapitals team in Spain, national champion in 2010. In opening theory, Macieja has made contributions to the Classical Variation of the Nimzo Indian Defense. After 1.d4 Nf6 2.c4 e6 3.Nc3 Bb4 4.Qc2 c5 5.dxc5 0-0 6.a3 Bxc5 7.Nf3, Macieja popularized 7. b6. David Vigorito has called this line the "Macieja Variation" and considers it Blacks best try in the 4.c5 defense against 4.Qc2.

Filip Maciejuk

Filip Maciejuk is a Polish cyclist riding for Leopard Pro Cycling. After his success in 2017 Maciejuk gained a contract with Luxembourgish continental team Leopard Pro Cycling.

Maciejew

Maciejew is a village in the administrative district of Gmina Rozdrazew, within Krotoszyn County, Greater Poland Voivodeship, in west-central Poland. It lies approximately 3 kilometres east of Rozdrazew, 15 km north-east of Krotoszyn, and 81 km south-east of the regional capital Poznan. The village has a population of 320.

Maciejowiec

Maciejowiec is a village in the administrative district of Gmina Lubomierz, within Lwowek Slaski County, Lower Silesian Voivodeship, in south-western Poland. It lies approximately 9 kilometres south-east of Lubomierz, 17 km south of Lwowek Slaski, and 102 km west of the regional capital Wroclaw.

Ruda Maciejowska

Ruda Maciejowska is a village in the administrative district of Gmina Opole Lubelskie, within Opole Lubelskie County, Lublin Voivodeship, in eastern Poland. It lies approximately 7 kilometres east of Opole Lubelskie and 38 km west of the regional capital Lublin. The village has a population of 74.

Maciejowka

Maciejowka is a village in the administrative district of Gmina Belsk Duzy, within Grojec County, Masovian Voivodeship, in east-central Poland.

Maciejowieta

Maciejowieta is a village in the administrative district of Gmina Dubeninki, within Goldap County, Warmian-Masurian Voivodeship, in northern Poland, close to the border with the Kaliningrad Oblast of Russia. It lies approximately 8 kilometres east of Dubeninki, 25 km east of Goldap, and 153 km east of the regional capital Olsztyn. Before 1945 the area was part of Germany and East Prussia. The village has a population of 33.

Maciejki

Maciejki is a village in the administrative district of Gmina Barciany, within Ketrzyn County, Warmian-Masurian Voivodeship, in northern Poland, close to the border with the Kaliningrad Oblast of Russia. It lies approximately 12 kilometres north-west of Barciany, 27 km north of Ketrzyn, and 78 km north-east of the regional capital Olsztyn. Before 1945 the area was part of Germany and East Prussia.

Nannette Maciejunes

Nannette Maciejunes is the Executive Director of the Columbus Museum of Art, and the author of many books of art history, with a special focus on the work of Charles E. Burchfield and John Marin.

                                     
  • Kultury jest organizatorem Festiwalu Filmów Ekologicznych Ekofilm im. Macieja Łukowskiego oraz Festiwalu Filmu Muzyki Malarstwa Lato z Muzami Festiwal
  • UJ wyłączenie z Wydziału Filologicznego w 2004 została kierowniczką Pracowni Badań nad Językiem Dziecka: Była profesorem nadzwyczajnym w Instytucie
  • 1974 1978 przeprowadzono kapitalny remont budynku. Zwiększono wówczas liczbę pracowni przedmiotowych, zorganizowano centralną szatnię i bibliotekę, wymieniono
  • kryminalistycznym KWP w Opolu uruchomiono jedną z najnowocześniejszych w kraju pracowni badań genetycznych. Na Targach Investcity 99 w Poznaniu Opole zdobywa
  • miejscowości Siedmiogrodu. W maju 1930 r. z inicjatywy lekarza powiatowego Macieja Warędy uruchomiono w Tarnowie jako jeden z pierwszych w Polsce Powiatowy
  • Bydgoszczy diagnoza stanu istniejącego i kierunki rozwoju. Miejska Pracownia Urbanistyczna w Bydgoszczy. Załącznik do Uchwały nr XXXV 731 12 Rady Miasta
  • fotoreporter wojenny, oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Armii Krajowej, pracowni foto Oddziału II wywiad Komendy Głównej AK, Delegatury Sił Zbrojnych
                                     
  • fotoreporter wojenny, oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Armii Krajowej, pracowni foto Oddziału II wywiad Komendy Głównej AK, Delegatury Sił Zbrojnych
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →